بخش دوم و اعلموا عباد اللّه أنّكم و ما أنتم فيه من هذه الدّنيا على سبيل من قد مضى قبلكم ، ممّن كان أطول منكم أعمارا ، و أعمر ديارا ، و أبعد آثارا ؛ أصبحت أصواتهم هامدة ، و رياحهم راكدة ، و أجسادهم بالية ، و ديارهم خالية ، و آثارهم عافية . فاستبدلوا بالقصور المشيّدة ، و النّمارق الممهّدة ، الصّخور و الأحجار المسنّدة ، و القبور اللّاطئة الملحدة ، الّتي قد بني على الخراب فناؤها ، و شيّد بالتّراب بناؤها ؛ فمحلّها مقترب ، و ساكنها مغترب ، بين أهل محلّة موحشين ، و أهل فراغ متشاغلين ، لا يستأنسون بالأوطان ، و لا يتواصلون تواصل الجيران ، على ما بينهم من قرب الجوار ، و دنوّ الدّار . و كيف يكون بينهم تزاور ، و قد صلحنهم بكلكله البلى ، و أكلتهم الجنادل و الثّرى ! ترجمه بدانيد اى بندگان خدا ! شما و آنچه در آن از اين دنيا هستيد در همان مسيرى قرار داريد كه پيشينيان شما بودند ؛ همان كسانى كه عمرشان از شما طولانىتر و سرزمينشان آبادتر و آثارشان از شما گسترده‌تر و ماندگارتر بود ؛ امّا چيزى نگذشت كه صداهايشان خاموش گشت ، نيروها و حركاتشان از كار افتاد ، اجسادشان كهنه ، خانه‌هايشان خالى و آثارشان محو گرديد ، سرانجام قصرهاى بلند و محكم ( و بساط عيش‌ونوش و تختهاى زينتى و ) پشتيهاى نرم و راحت را به تخته سنگهاى خشن لحد و قبور به‌هم چسبيده و لحدهاى چيده شده مبدّل ساختند ؛ همان گورهايى كه درگاهش بر خرابى بنا شده و ساختمانش تنها با